Pracownia radiologiczna

Pracownia radiologiczna
07
Lut
2018

W szpitalu GeoMedical zabiegi radiologiczne wykonuje zespół doktora nauk medycznych - Przemysława Pencaka.

Radiologia zabiegowa, często zwana również interwencyjną, to prężnie rozwijająca się dziedzina medycyny, której specjaliści leczą schorzenia przy pomocy metod wykorzystywanych przez radiologów do cewnikowania naczyń, przy wsparciu technik wizualizacyjnych - RTG, USG, TK, MR.

W pracowni radiologii wykonujemy następujące zabiegi:

Pracownia radiologii szpitala GeoMedical dysponuje jednym z najnowocześniejszych w Polsce angiografów. Sprzęt wykorzystywany jest do obrazowania naczyń krwionośnych i wykonywania zabiegów wewnątrznaczyniowych. Urządzenie wyposażone jest między innymi w funkcjonalność, umożliwiającą wykonanie tomografii komputerowej naczyń oraz komputerową detekcję naczyń odżywczych guzów, co gwarantuje niezwykłą dokładność prowadzonych zabiegów - np. embolizacji, chemoembolizacji, wertebroplastyki, termolezji - znacznie zmniejszając, i tak stosunkowo niewielkie, ryzyko powikłań. Jak podkreślają specjaliści, współcześnie nie powinno się wykonywać zabiegów embolizacji narządowej, w tym embolizacji tętnic prostaty, przy pomocy angiografów nieposiadających możliwości rekonstrukcji tomograficznej naczyń, ponieważ nie zapewnia to odpowiednio wysokiego poziomu bezpieczeństwa pacjenta.

Chemoembolizacja guzów wątroby - alternatywna metoda leczenia nowotworów

Obecnie za pomocą chemoembolizacji możliwe jest leczenie pierwotnych zmian nowotworowych wątroby, do których należy rak wątrobowo-komórkowy (HCC, Hepatocellular Carcinoma) oraz wewnątrzwątrobowy nowotwór dróg żółciowych (Cholangiocarcinoma). Metoda znajduje również zastosowanie w leczeniu zmian przerzutowych w wątrobie takich jak:

  • przerzuty raka jelita grubego
  • przerzuty raka sutka
  • przerzuty czerniaka gałki ocznej
  • przerzuty guzów neuroendokrynnych
  • przerzuty mięsaka

Chemoembolizacja znajduje zastosowanie jako samodzielna terapia, jednak z powodzeniem można ją łączyć lub uzupełniać o inne metody leczenia tj.: chirurgiczna resekcja guza, radioterapia, termoablacja, krioablacja lub w sytuacji, gdy (ze względu na przeciwwskazania) nie można zastosować chemioterapii systemowej - dożylnej.

Chemioterapia, czy chemoembolizacja. Przy zastosowaniu chemioterapii dożylnej lek, znajdujący się w dużym stężeniu w krwioobiegu, działa w równym stopniu na komórki nowotworowe, jak i na zdrowe tkanki organizmu. W przypadku chemoembolizacji, stężenie leku jest wysokie wyłącznie w zmianie nowotworowej, a minimalne w krążącej krwi, co znacznie redukuje toksyczne działanie chemioterapeutyku na zdrowe części organizmu, a tym samym ogranicza występowanie objawów obocznych. Metoda znajduje również szczególne zastosowanie w walce z  nieresekcyjnymi guzami nowotworowymi wątroby - niereagującymi na chemioterapię systemową. Z pomocą chemoembolizacji, można także podjąć próbę zmniejszenia wymiarów pierwotnie nieresekcyjnego guza wątroby do wielkości umożliwiającej leczenie operacyjne.

Przy zastosowaniu chemioterapii dożylnej lek, znajdujący się w dużym stężeniu w krwioobiegu, działa w równym stopniu na komórki nowotworowe, jak i na zdrowe tkanki organizmu. W przypadku chemoembolizacji, stężenie leku jest wysokie wyłącznie w zmianie nowotworowej, a minimalne w krążącej krwi, co znacznie redukuje toksyczne działanie chemioterapeutyku na zdrowe części organizmu, a tym samym ogranicza występowanie objawów obocznych.

Jak przebiega zabieg. Pacjent znajduje się w pozycji leżącej na plecach. Po znieczuleniu miejscowym, wykonywane jest nakłucie tętnicy (najczęściej tętnica udowa w prawej pachwinie), poprzedzone niewielkim nacięciem skóry. Następnie wprowadzana jest do światła tętnicy tzw. koszulka naczyniowa z tworzywa sztucznego, w celu zapewnienia dostępu na czas zabiegu i minimalizacji uszkodzenia naczynia w miejscu wkłucia. Później, za pomocą prowadnika naczyniowego, przez koszulkę naczyniową, wprowadzany jest cewnik diagnostyczny, który przez tętnice biodrowe i aortę osiąga pień trzewny i wreszcie tętnicę wątrobową. Następnym etapem zabiegu jest wykonanie arteriografii tętnic wątroby, z wykorzystaniem środka kontrastowego - podanego przez ten cewnik - w celu dokładnego umiejscowienia guza nowotworowego i ustalenia drogi dojścia do zmiany przez tętnice wątroby. Po lokalizacji zmiany, przez umiejscowiony w tętnicy wątrobowej cewnik, wprowadza się następny zestaw - składający się z mikroprowadnika i mikrocewnika, którego końcówkę umiejscawia się w naczyniu będącym możliwie najbliżej zmiany nowotworowej. Przez mikrocewnik podawane są z kolei do naczyń guza specjalnie spreparowane mikrocząsteczki embolizacyjne, ,,nasączone” chemioterapeutykiem (tj. doxyrubicyną lub irinotekanem), które zamykają mikronaczynia guza, odcinając dopływ krwi i powodując tym samym zawał oraz martwicę zmiany nowotworowej, a dodatkowo za pomocą powoli uwalniającego się leku - hamują wzrost nowotworu. W końcowej fazie zabiegu, po wykonaniu kontrolnej arteriografii obrazującej skuteczność embolizacji, cewniki i koszulka naczyniowa zostają usunięte z naczyń, a miejsce wkłucia zostaje zabezpieczone opatrunkiem uciskowym. Zabieg odbywa się pod kontrolą promieniowania rentgenowskiego. Opatrunek uciskowy zostaje zdjęty po kilkunastu godzinach. Czas pobytu pacjenta w szpitalu zazwyczaj nie przekracza 24-48 godzin.
Jakich wyników można się spodziewać. U pacjentów z pierwotnym nowotworem wątroby, którzy nie kwalifikują się do chirurgicznej resekcji zmiany lub do przeszczepu wątroby, czas przeżycia waha się w granicach od 3 miesięcy do kilku lat w zależności od stadium choroby. Zbliżony czas przeżycia mają pacjenci ze zmianami przerzutowymi do wątroby, choć u tych ostatnich duży wpływ mogą mieć pozawątrobowe lokalizacje przerzutów. Wg. dostępnej literatury i obserwacji czas przeżycia pacjentów, u których zastosowano chemoembolizację może się wydłużyć prawie trzykrotnie.

Embolizacja tętnic prostaty - leczenie przerostu gruczołu krokowego w 90 minut

Zabieg polega na wstrzyknięciu do naczyń odżywiających powiększony gruczoł krokowy, mikrocząsteczek zatykających najdrobniejsze naczynia prostaty, co powoduje niedokrwienie, a w konsekwencji zmniejszenie jej objętości. Zmniejszenie gruczołu skutkuje ustąpieniem dolegliwości związanych z jego przerostem. Zabieg wymaga jedynie znieczulenia miejscowego i krótkiego pobytu pacjenta w szpitalu (do 24 godzin). Embolizacja prostaty to zabieg małoinwazyjny, wymagający jedynie nakłucia tętnicy w pachwinie. To prawdziwa rewolucja w leczeniu tej dokuczliwej, a w dalszych konsekwencjach także groźnej, dla zdrowia choroby.

Jak przebiega zabieg. Zabieg wykonywany jest przez zespół z udziałem radiologa zabiegowego, w znieczuleniu miejscowym, pod kontrolą promieni rentgenowskich w pracowni radiologii zabiegowej. Pacjent znajduje się w pozycji leżącej. Pod kontrolą obrazu usg nakłuwa się tętnicę udową (zazwyczaj w prawej pachwinie) i wprowadza do niej specjalną koszulkę naczyniową w celu ochrony naczynia w miejscu nakłucia. Następnie przy wykorzystaniu prowadnika naczyniowego wprowadza się specjalny mikrocewnik do prawej i lewej tętnicy prostaty, i podaje pod kontrolą obrazu fluoroskopii RTG zawiesinę cząsteczek embolizacyjnych, które zamykają naczynia gruczołu. Powoduje to jego niedokrwienie, a w następstwie częściową martwicę, włóknienie i zmniejszenie wymiarów narządu, co doprowadza do całkowitego ustąpienia dolegliwości. Zabieg trwa przeciętnie od 40 do 90 minut. Na koniec, po usunięciu koszulki naczyniowej, zakładany jest opatrunek uciskowy. Czas pobytu w szpitalu wynosi zazwyczaj 12 godzin i nie przekracza 24 godzin.

Embolizacja tętnic gruczołu krokowego wykonywana jest obecnie jako alternatywa zabiegu operacyjnego, w przypadku braku zgody pacjenta na operację ze znieczuleniem ogólnym. Jest także szansą dla pacjentów, u których leczenie farmakologiczne nie przynosi spodziewanych efektów, a wykonanie operacji jest niemożliwe z powodu przeciwwskazań.

Chcesz wiedzIeć więcej o nowoczesnych metodach leczenia przerostu prostaty stosowanych w GeoMedical?

Prześlij zapytanie na adres mailowy: szpital@geomedical.pl lub zatelefonuj pod numer naszej infolinii 32 832 14 44

Wertebroplastyka - na wzmocnienie trzonu kręgosłupa

 

Zabieg polega na wstrzyknięciu płynnego tworzywa sztucznego (polimeru – cementu kostnego) do trzonu kręgu. Wstrzyknięcie dokonywane jest przez igłę o grubości 2-3 mm, którą wkłuwa się do trzonu kręgu pod kontrolą podglądu rentgenowskiego. Wstrzyknięty do trzonu polimer twardnieje po 5-10 minutach, powodując wzmocnienie trzonu kręgu. Po stwardnieniu polimeru możliwe jest chodzenie. Wypis ze szpitala najczęściej ma miejsce w następnej dobie po zabiegu. Wertebroplastykę wykonuje się najczęściej w celu wzmocnienia trzonów, które uległy złamaniu na skutek osteoporozy. Zaletą takiego zabiegu jest wzmocnienie osłabionego trzonu oraz zmniejszenie lub całkowite ustąpienie bólu złamanego kręgu. Wertebroplastykę stosuje się także do wzmacniania trzonów osłabionych przez procesy nowotworowe (szpiczak, niewielkie przerzuty nowotworowe). W takich przypadkach wertebroplastyka powoduje wzmocnienie trzonu kręgu i zmniejszenie lub zniesienie bólu, aczkolwiek nie gwarantuje wyleczenia pierwotnej choroby nowotworowej. Należy zaznaczyć, że wertebroplastyka nie jest otwartą operacją, nie wymaga nacinania skóry. W trakcie zabiegu pacjent poddany jest działaniu pewnej dawki promieniowania rentgenowskiego. Dawkę promieniowania pochłoniętą przez pacjenta wpisuje się do karty informacyjnej leczenia szpitalnego.

 

Stany chorobowe leczone metodą werebroplastyki:

  • osteoporoza lub osteopenia: Gęstość kości ulega obniżeniu  na skutek utraty wapnia z organizmu, w tym z kości, w procesie fizjologicznego starzenia się organizmu. Utrata wapnia ma także różne inne przyczyny. Doprowadza do osłabienia kręgów i ich złamań, które mogą powstawać nawet pod działaniem stosunkowo niedużej siły. Objawem złamania jest ból. Ponieważ w stanach osteopenii lub osteoporozy gojenie złamań przebiega powoli – ból może trwać przez wiele miesięcy. Przezskórne wypełnienie złamanego trzonu cementem kostnym powoduje jego wzmocnienie –  oraz w konsekwencji - zmniejszenie lub ustąpienie bólu. Niektóre rodzaje złamań kręgów – na przykład złamania znacznego stopnia, powodujące znaczne obniżenie wysokości trzonów kręgów (tak zwane kręgi płaskie) lub zwężenia kanału kręgowego –  nie kwalifikują się do leczenia metodą wertebroplastyki.
  • naczyniaki kręgów: to zaburzenia rozwojowe naczyń kręgów, występują u około 10-12% społeczeństwa. Niekiedy naczyniaki wywołują objawy - są przyczyną bólu kręgosłupa lub wywierają ucisk na rdzeń kręgowy. Naczyniaki będące przyczyną objawów neurologicznych wymagają leczenia. Przezskórne wypełnienie naczyniaka cementem kostnym może spowodować zmniejszenie lub ustąpienie bólu i zmniejszenie ucisku na rdzeń kręgowy.
  • szpiczak: to choroba nowotworowa szpiku, powodująca obniżenie gęstości kości kręgów i złamania kręgów. Objawem złamania jest ból. Przezskórne wypełnienie cementem kostnym złamanego kręgu powoduje jego wzmocnienie, zabezpieczenie przed dalszym postępem złamania oraz w konsekwencji zmniejszenie lub ustąpienie bólu.
  • przerzuty nowotworowe do kręgów: obecność przerzutów nowotworowych w kręgach jest przejawem rozsianej choroby nowotworowej. Przerzut niszczy kręg, powodując upośledzenie jego własności mechanicznych i ból, a w trakcie dalszego rozrostu powoduje złamanie kręgu i ucisk na rdzeń kręgowy lub korzenie nerwów rdzeniowych. Niektóre rodzaje przerzutów do trzonów kręgów można leczyć metodą wertebroplastyki. Do takiego leczenia kwalifikuje się przerzuty nie wychodzące poza granice trzonu kręgu. Przezskórne wypełnienie cementem kostnym przerzutu mieszczącego się w trzonie kręgu wzmocnienie kręgu, zabezpieczenie przed złamaniem oraz w konsekwencji - zmniejszenie lub ustąpienie bólu. Należy zaznaczyć, że ogólny wynik leczenia zależy od przyczyny i przebiegu choroby nowotworowej.

Termolezja - skuteczna metoda likwidująca nerwobóle

 

To metoda leczenia bólu kręgosłupa lub nerwobólów, polegająca na zniszczeniu nerwów czuciowych, przebiegających na kręgach bolesnego odcinka kręgosłupa. Zabieg polega na wkłuciu kilku igieł  w pobliże kręgosłupa w taki sposób, aby końce igieł znalazły się  przy nerwach czuciowych biegnących na kręgach. W celu precyzyjnego wkłucia igieł używa się aparatury rentgenowskiej. Igły pełnią rolę elektrod, przyłożony do nich ładunek elektryczny powoduje zniszczenie wybranych nerwów czuciowych. W efekcie ustaje odczuwanie bólu w zniszczonym nerwie lub w wybranym odcinku kręgosłupa. Efekt przeciwbólowy utrzymuje się przez kilka miesięcy lub dłużej. Zabieg termolezji można połączyć z wstrzyknięciem preparatu przeciwzapalnego i/lub przeciwbólowego w pobliże kręgosłupa.

 

Stany chorobowe leczone metoda termolezji:

  • nerwoból nerwu potylicznego powodujący bóle głowy
  • nerwoból po półpaścu i inne
  • bóle kręgosłupa powodowane przez procesy zwyrodnieniowe
  • bóle stawu krzyżowo-biodrowego

Zaletą zabiegu  jest szybki efekt przeciwbólowy, ujawniający się natychmiast po wykonaniu zabiegu. Zabieg jest wykonywany ambulatoryjnie podczas jednorazowej wizyty – nie jest konieczny dłuższy pobyt w szpitalu.

Iniekcja sterydu – zlikwiduj ból kręgosłupa

Bóle kręgosłupa powodowane są między innymi przez zmiany zwyrodnieniowe krążków międzykręgowych (uwypuklenie, przepuklina), zmiany zwyrodnieniowe stawów międzywyrostkowych (łączących ze sobą dwa sąsiadujące kręgi) lub przez mechaniczne drażnienie nerwów rdzeniowych w otworach międzykręgowych. Wymienione bóle mogą ustąpić lub ulec złagodzeniu po zmniejszeniu miejscowej reakcji zapalnej – w tym celu, dedykowany środek przeciwzapalny, wstrzykuje się w miejsce generujące ból. Preparat podaje się na zewnątrz kręgosłupa, a nie do kanału kręgowego.  Preparaty sterydowe nie powinny być podawane pacjentom z chorobą wrzodową żołądka lub dwunastnicy. Podanie sterydu pacjentom z cukrzycą wymaga monitorowania poziomu glukozy we krwi i ewentualnego zmodyfikowania dawek środków przeciwcukrzycowych. Preparaty sterydowe powinny być stosowane ostrożnie u pacjentów z osteoporozą. W wymienionych stanach, o podaniu sterydu decyduje lekarz. Należy upewnić się, czy pacjent nie jest uczulony na lek lub jego składnik – na przykład na Lidokainę.

Jak przebiega zabieg. Pod kontrolą np. angiografu lekarz wprowadza igłę w pobliże wytypowanego stawu, wyrostka kolczystego lub w pobliże otworu międzykręgowego, a następnie podaje preparat sterydowy, zmieszany ze środkiem przeciwbólowym (na przykład Lidokainą). Po wykonaniu wstrzyknięcia, Pacjent może opuścić szpital.

Wskazania do zabiegu

  • zwyrodnienie krążka międzykręgowego z następującymi cechami, towarzyszącymi zwyrodnieniu: zmniejszenie odległości pomiędzy kręgami, uwypuklenie pierścienia włóknistego w kierunku kanału kręgowego i otworów międzykręgowych, zwężenie otworów międzykręgowych
  • zwyrodnienie i deformacja stawów międzywyrostkowych pomiędzy wyrostkami stawowymi sąsiadujących kręgów
  • zwyrodnienie stawów krzyżowo-biodrowych
  • bóle korzeniowe
  • inne zespoły bólowe kręgosłupa

Wstrzyknięcie preparatu przeciwzapalnego w pobliże stawów międzywyrostkowych kręgosłupa lub w pobliże otworów międzykręgowych kręgosłupa nie wymaga znieczulenia ani przygotowania ze strony pacjenta.

 

 

Cennik Usług

Pracownia radiologii